از صعود به توچال دو سه روزی میگذره ولی هنوز حس و حالش باهامه. توی مسیر خیلی غر زدم و نق زدم و کلا خیلی بد رفتم بالا و رو قله هم که از سردرد داشتم میمردم ولی توی مسیر هی به خودم میگفتم دوم بیار بروبالا. درسته خسته ای ولی هرچی هم که بشینی اخرش باید بری بالا اینجا هیچ میانبری نداره . حالا اما ترم شروع ...

-ادم از داشتن به نداشتن میرسه یا از نداشتن به داشتن؟ +هر دوش میشه انگار -ولی به نظرم فقط از نداشتنه که به داشتن میرسیم -یا حداقل اینجور به نظرم میاد -که هروقت یه چیزی را داشتی دیگه همیشه داری حتی اگه دیگه نباشه +نفهمیدم -خودمم نمیفهمم +ی چیزی رو داری بعد میتونی از دستش بدی +اینکه واضحه +ی چیزی رو ند...

سرکلاس مخابرات یک بنشینی و از اول تا اخر بیسکویت و بخوری و وبلاگ بخوانی و هرازگاهی یک جمله از استاد بشنوی و غرق شوی در خیالات که تا ناکجا اباد میرود و هی از خودت بپرسی چقدر دور است فاز این درس ها با احوالات ما از عالمی دگرند و از عالمی دگرم . کلاس تمام شد و یش به سوی کنترل خطی :))

شکوه و شوکت دیرین ندارد احوال ما xa0 جلال و هیبت ما برد اشکال یارxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 م.دوغ 8:58_5/7/1395_سر کلاس ماشین 2xa0 عکس از من بیربط به متن و گرفته شده از خیابون امادگاه در اصفهان ... امادگاه پر از خاطره است پر از حرفه پر از خنده است...

این منم خسته دراین کلبه ی تنگ جسم درمانده ام از روح جداست من اگرسایه خویشم یارب روح آواره ی من کیست؟کجاست؟ _شاعررا یادم نیست_ _پریشانم و محزون از این پریشانی _ _ یکی بیاد صاف و پوست کنده بگه چیکا کنم _ _ من نمیفهمم خدا با ما سر شوخی داشته که یه دفترچه راهنما فرستاده که خودش کلی نیاز به توجیه و تفسیر...

3ساعتی را دیشب گذاشتم تا پیش گزارش آز دیجیتال بنویسم . همه را از سر تا ته خودم نوشتم. شماتیک مدار را هم چندین بار چک کردم و کشیده بودم تا کمتر وقت بگیره اما همین که دستم به سیم میخوره سوتی ها شروع میشه از سوزوندن ledگرفته تا اوجش امروز سون سگمنت سوزاندیم . این بخش قضیه به کنار اینکه بعدش غش غش میخند...